Vermiste Wieringer kotter WR 6 na bijna zestig jaar teruggevonden op bodem Noordzee

WIERINGEN – Bijna zestig jaar nadat de Wieringer garnalenkotter WR 6 Pieter Albert spoorloos verdween, is het wrak teruggevonden op de bodem van de Noordzee. De ontdekking vond afgelopen weekend plaats op ongeveer tien zeemijl uit de kust van het Duitse waddeneiland Sylt. Voor de nabestaanden van de drie opvarenden betekent de vondst eindelijk duidelijkheid over de laatste rustplaats van hun dierbaren.

De vondst is het resultaat van een zeven jaar durende zoektocht van de Stichting Onderzoek Maritieme Vermisten (SOMV). Voorzitter Cees Meeldijk spreekt van een bijzonder emotioneel moment. “Dit is de allermooiste vondst die we ooit hebben gedaan. We durfden bijna niet meer te hopen dat we de WR 6 nog zouden vinden. Voor onze stichting is dit het schip waarmee alles ooit begon.”

Jarenlange zoektocht
Projectleider en duiker Bert Kremer onderzocht samen met andere vrijwilligers jarenlang tientallen mogelijke wraklocaties. Naar schatting werden tussen de tachtig en negentig posities bekeken. Door informatie van vissers, gegevens van de Duitse hydrografische dienst en uitgebreid eigen onderzoek werd het zoekgebied steeds verder verkleind.

“Ik ben er zeven jaar mee bezig geweest,” vertelt Kremer. “Het wrak stond al geregistreerd bij de Duitse autoriteiten, maar werd omschreven als een schip van ongeveer 25 meter lang. Toen wij gingen duiken bleek het schip ongeveer achttien meter te zijn. Dat kwam precies overeen met de afmetingen van de WR 6.”

Herkenning onder water
Vrijdag maakten Kremer en zijn duikpartner de eerste duik naar het wrak. Al snel zagen zij kenmerken die overeenkwamen met de verdwenen kotter. “Ik herkende onder meer de deuropening van het toilet aan de buitenzijde van de stuurhut, de opbouw van de stuurhut, het mastje en de bevestiging van het anker. Mijn duikmaat feliciteerde me eigenlijk direct onder water, maar ik wilde de familie pas informeren als we echt zeker waren.”

Ook andere duikers onderzochten het wrak. De onderwaterfoto’s werden vervolgens vergeleken met oude tekeningen die eerder samen met oud-eigenaar Gert Lont waren gemaakt. Daarmee groeide de overtuiging dat het daadwerkelijk om de WR 6 ging.

Emotioneel weerzien voor Gert LontOp zee was nauwelijks mobiel bereik. Zodra het schip dichter bij de kust kwam, belde Kremer eerst voorzitter Cees Meeldijk. Daarna volgde een videogesprek met Gert Lont. Aan de hand van de foto’s hoefde Lont niet lang na te denken. “Ja, dat is ‘m gewoon.”

Nog diezelfde nacht stapte de inmiddels 82-jarige oud-eigenaar in de auto richting Denemarken. De volgende ochtend voer hij mee naar de vindplaats van het wrak. “Hij is niet onder water geweest, maar stond wel boven zijn schip. Dat was ontzettend emotioneel,” vertelt Kremer.

De ramp van 1967
Begin januari 1967 vertrok de WR 6 vanuit Wieringen om bij Sylt op garnalen te vissen. Aan boord waren schipper Simon Lont en bemanningsleden Piet Everts en Gerrit Boerdijk. Door slecht weer en noodzakelijk onderhoud werd besloten eerder terug te keren. De kotter bereikte Wieringen echter nooit. Maanden later spoelde alleen het lichaam van Simon Lont aan op het Duitse eiland Amrum. Van de twee bemanningsleden en het schip ontbrak sindsdien ieder spoor.

Voor Gert Lont kreeg de ramp een extra persoonlijke lading. Eigenlijk had hij zelf als schipper aan boord moeten zijn, maar hij verbleef op dat moment in Nieuw-Zeeland om een nieuwe vismethode te ontwikkelen. Zijn vader Simon nam tijdelijk zijn plaats in. Hoewel hij wist dat hij niets aan het noodlot had kunnen veranderen, bleef de verdwijning van zijn schip en bemanning hem zijn hele leven bezighouden.

Rust voor de families
De zoektocht naar de WR 6 vormde jaren geleden één van de belangrijkste redenen voor de oprichting van de Stichting Onderzoek Maritieme Vermisten. De stichting wist eerder al meerdere vermiste vissersschepen terug te vinden, waaronder de TX 26 en de HD 8. De WR 6 bleef echter jarenlang onvindbaar. Volgens Meeldijk draait deze vondst vooral om de nabestaanden. “Ik ben vooral blij voor Gert en voor de families van de opvarenden. Na bijna zestig jaar weten zij eindelijk waar hun dierbaren zijn gebleven. Dat geeft toch een vorm van rust.” Ook Bert Kremer benadrukt dat. “Een plek waar je weet dat iemand is gebleven, is altijd beter dan bijna zestig jaar onzekerheid.”

Twee regenbogen
Na de definitieve identificatie beleefde de bemanning van het onderzoeksschip nog een bijzonder moment.
“Het was bladstil op zee,” vertelt Kremer. “En precies op dat moment verschenen er twee regenbogen aan de horizon. Twee kameraden van Gert zijn daar op zee gebleven. Op dat moment viel voor ons alles samen.”

Voor de onderzoekers staat vast dat het wrak op de bodem van de Noordzee de WR 6 Pieter Albert is. Het schip zal daar blijven rusten als laatste rustplaats van de vermiste vissers.

Hieronder een filmpje van Aquaholic Trip over de zoektocht naar de Wieringer visserskotter WR 6 Pieter Albert.

Voor het schrijven van dit artikel is gebruik gemaakt van informatie van de volgende bronnen:
Cees Meeldijk, RTV Noord en NH Nieuws