Aanhaken of afhaken: DWOW zakt door het ijs in Schagen na spektakel en zelfdestructie
Een bijdrage van Douwe Euverman
SCHAGEN – Het moest dé middag worden waarop DWOW zich definitief zou melden in de strijd om de bovenste plaatsen. Maar wat een krachtmeting had moeten zijn, ontaardde in een pijnlijke realitycheck. Tegen Schagen United werd het geen aanhaken… maar keihard afhaken.
Coach Jaap had er alles aan gedaan om überhaupt een elftal op de been te brengen. De telefoonlijst werd tot diep in de krochten doorgespit en uiteindelijk stonden er veertien strijders paraat. Met een geïmproviseerde selectie – inclusief kroegbaas Rob, routinier Dennis en de uit zijn pensioen getrokken maar “ultra fitte” sluitpost Robin Brauwer – reisde DWOW af naar het gevreesde kunstgras van Schagen.
Dat kunstgras bleek al voor de aftrap de eerste tegenstander. “Hier heb ik tot donderdag last van,” klonk het al vanuit de oudere garde. Maar klagen of niet, DWOW begon verrassend scherp. Het positiespel liep soepel, precies zoals Jaap het – met licht Groningse tongval – op het tactiekbord had gekalkt.
Toch sloeg het noodlot toe. Een fout achterin werd genadeloos afgestraft: 1-0. Robin Brauwer stond erbij en keek ernaar hoe de bal zich onhoudbaar in de kruising nestelde. Schagen rook bloed en zette aan. Kans na kans volgde, maar DWOW bleef – wonder boven wonder – nog enigszins in leven.
Toen DWOW na wat omzettingen beter in de wedstrijd kwam en zelfs kansen creëerde, was het opnieuw Schagen dat toesloeg. 2-0. Rust. Droomscenario vervlogen, schade nog te overzien.
In de kleedkamer denderde Rene met een donderpreek door de muren. Jaap kwam vervolgens met een “geniaal” plan: starten met twaalf man. Het leek een wanhoopspoging uit een voetbalroman, maar de scheidsrechter trapte er – helaas voor DWOW – niet in. Yordi mocht linea recta weer naar de kant.
DWOW kwam fel uit de startblokken in de tweede helft en kreeg kansen, maar het vizier stond niet op scherp. De frustratie kookte over. Yoran, toch al niet vies van een woordje, ging weer eens over de schreef. Geel. Protest. “Flut scheids!” Tweede geel. Rood. Einde wedstrijd.
Met tien man was DWOW vogelvrij. Schagen combineerde er lustig op los en de ene na de andere bal vloog om de oren van Brauwer: 6-0. Een afstraffing die nog lang zal nadreunen.
En toch… DWOW zou DWOW niet zijn zonder een vleugje onverwoestbare bravoure. De mannen bleven gaan voor een mirakel: 6-6. Het thuispubliek begon zowaar nerveus te schuifelen op de tribune. Maar de scheidsrechter maakte genadeloos een einde aan die illusie door in minuut 80 af te fluiten.
Einde verhaal. Geen heroïsche comeback, geen aansluiting bij de top. Alleen de harde conclusie blijft staan:
DWOW haakt af. En hoe.
