En ons altijd weer boeit door Peter C. Meijer: ‘Na een volle maan’ (346)
Zaterdagavond 26 september 2026 was er een volle maan te zien. Geliefden kunnen heerlijk wandelen en genieten van elkaar en daar jaren aan terug denken. Die tijd herinner ik mij nog als de dag van lang geleden. Nu geniet ik van dit mooie natuurverschijnsel.
Zondagochtend liep ik in onze straat in oostelijke richting. Het was half tien. Op de stenen van de straat lagen op diverse plekken insecten. Kennelijk dood, maar waardoor lagen ze er met meerdere? Het verschijnsel hield mij een tijdje bezig. Na ruim een uur ging i door dezelfde straat terug en opnieuw viel het mij op dat er veel bijen lagen. Ik nam een bij op mijn hand en zag dat het een Honingbij was.
Na een paar minuten kwam er beweging in het diertje. Het bleek niet dood, maar wat dan? De foto die ik maakte laat zien dat het insect rustig op de boomstam bleef liggen.
Thuis bij de koffie hield het mij nog bezig. Opeens kwam de volle maan weer in mijn geheugen en toen begon ik het te snappen. De temperatuur in de nacht na een volle maan zal zeker laag geweest zijn. Te laag voor insecten om actief te blijven en derhalve lagen ze op de straat in afwachting van de warmte van de dag.
De foto’s zijn van de auteur van dit stukje gemaakt op 26 september 2026 van de maan en op 27 september van de Honingbij. Beide in Wieringerwerf.
